دانلود مقاله نقش ورزش هاي روزمره بر سلامت انسان

مقدمه

دردنياي پيشرفته و صنعتي شده امروز، عدم تحرك را مي توان هديه تمدن نوين بشمار آورد. نتيجه اين بي تحركي تنبل شدن عضلات و گرفتگي آنها و خشك شدن مفاصل است. و پنداري جسم انسان از اجزاء سازنده خويش جدا شده و اجزاء با يكديگر بيگانه هستند. اينگونه جدايي منجر به پيدايش تنش، ترس، نگراني و فشارهاي عصبي مي شود كه در نهايت امراض گوناگون جسمي و رواني را بوجود مي آورد.

تمرين هاي كششي مي تواند بري همگان، زمينه اي را بسازند كه بدن از اين جدايي و امراض دور بماند. اين تمرين ها عضلات و مفاصل را شاداب و متحرك نگهداشته، هم آهنگي بهينه اي را بين تحرك و تنفس پديد مي آورند.

هدف از اجراي تمرين هاي كششي فقط اين نيست كه بدن براي انوا ورزش هاي ديگر آمادگي پيدا كند. يك هدف مهم اين است كه انسان جسم خويش را بشناسد. به نيازهايش توجه نمايد، جريان انرژي را در بدن لمس كند، تنش و تنش زدايي از بدن را فرا گيرد. روش هاي آرام سازي بدن را با تمركز فراوان در اجراي تمرين ها دريابد و در نهايت صبور بدن و با قاعده زندگي كردن را بياموزد، خوب تنفس كند و تغذيه اي متناسب داشته باشد.

تمرين هاي كششي عملي با قاعده هستند و براي اجراي آنها هميشه وقت هست. در منزل، در دفتر، در كنار تلويزيون و هرجايي كه انسان باشد. هر آينه انسان به انجام اين تمرين ها عادت كرد و از نظام و روش تنش زدايي جسم خويش آگاهي يافت. آنگاه رفته رفته آرامش روحي دايمي خواهد داشت و با منطق و ملايمت با درخواست ها و آنچه كه در اطرافش مي گذرند و گفته و پيدا مي شوند برخورد مي كند.

تمرين هاي كششي، هر آينه درست و با تمركز بسيار انجام شوند، بدن را با برنامه اي بهينه براي تمرين ها و حركات ورزشي بدون اينكه خطري پيش آيد، آماده ميسازند. امروزه ميليون ها انسان در دنيا، خوبي هاي تحرك بدني را دريافته اند. اكثراً مشاهده مي كنيم كه مردم پياده روي مي كنند، مي دوند، تنيس بازي مي كنند و يا دوچرخه سواري و شنا را انتخاب مي نمايند. اينان دنبال چه هستند؟ اين شناخت ازكجا سرچشمه مي گيرد؟

ما در پي اين هستيم كه دريابيم، انساني كه كه فعاليت بدني دارد زندگي را احساس مي كند. اين افراد در برابر وقايع روزانه زندگي تحمل بيشتري دارند و مقاومت آنان در برابر امراض بيشتر است و داراي اندامي متناسب هستند. اينان بيشتر استقلال انديشه و كمتر حالات افسردگي دارند و حتي در سنين بالاي زندگي قادر به انجام كارهاي تازه و مسئوليتها و تعهدهاي جديد هستند.

پژوهش هاي پزشكي در سالهاي اخير نشان داده اند و در آن شكي ديگر وجود ندارد كه بخش عمده بيماري ها در پيوند مستقيم و ناگسستني با عدم تحرك جسمي قرار دارد. آگاهي از نكته بالا و مرتبط كردن آنها با دانش حفظ سلامت، موجب دگرگوني در نحوه زندگي انسان ميشود. هر آينه به جمله فوق اعتقاد داريم و سلامت خود را هم دوست داريم، يعني هر آينه يك انسان متعادل و منطقي هستيم، نمي توانيم منكر اين امر باشيم كه بدن انسان بايستي تحرك، نرمش و ورزش را در برنامه هاي روزانة خود داشته باشد.

توجه و دقت به تحرك بدني يك مد تازه نيست كه براي مدتي كوتاه، نظر برخي را بخود معطوف سازد. ما فهميده ايم كه فعاليت تنها وسيله مبارزه با عدم تحرك است كه انجام آن منوط به يك ماه و يك سال نمي شود، بلكه در تمام مدت زندگي انسان تداوم دارد. اجداد ما مسايل عدم تحرك را نمي شناختند. آنان بايستي به كارهاي سخت و دشوار دست مي زدند تا بتوانند زندگي كنند و بدين سبب قوي و سلامت بودند. آنان با تحرك بدني در فضاهاي باز و ناآلوده كارهايي مانند كشاورزي، شكار، ميوه چيني، درختكاري و غيره را به عنوان فعاليت روزانه انجام مي دادند. ليكن با پيدايش انقلاب صنعتي، ماشين كار انسان را بعهده گرفت و سپس فعاليت انسان كاهش پيدا كرد كه در نتيجه قوايش و احساسش به حرت هاي طبيعي تحليل رفتند. بگذاريد گذرا به تاريخ نفوذ ماشين در زندگي انسان اشاره اي داشته باشيم. ماشين ها زندگي انسان را آسان ساختند، ولي همراه با خود مسايل بيشماري را هديه آوردند. بجاي راه رفتن، اتومبيل سواري را آموختيم، بجاي پله استفاده از آسانسور را ياد گرفتيم و در حاليكه اجداد ما اكثر كارهاي خويش را در حركت و فعاليت انجام مي دادند ما تقريباً همه فعاليت هايمان در حالت نشسته صورت گرفته و مي گيرند.

بدون اينكه عضلات خويش را در فعاليت هاي روزانه بكار بگيريم، جسم ما به خازني كه ذخيره كننده تنش هاي روزانه است تبديل گرديد و بدون انجام حركت هاي طبيعي، عضلات ما ضعيف شدند.

ما تدريجاً طبيعي روح و روان را، كه منابع انرژي جسم ما هستند، با خويشتن خويش از دست مي داديم. خوشبختانه انسان خطر را دريافت و زمان متحول شد. در سده 1970 ميلادي يك آگاهي منتقدانه براي بررسي نياز افراد به داشتن زندگي سالم در انسان پديدار شد و دريافت كه سلامت قابل هدايت است.

ما امروز ديگر به اين اكتفا نمي كنيم كه در جايي بنشينيم. حركت داريم و شادي آفريني زندگي فعال و سالم را دريافته ايم. ما در هر سني مي توانيم يك موجود سالم و ارزشمند باشيم. حال تمرين هاي كششي با آنچه كه گفته شد چه ربطي دارند؟

اين تمرين ها زنجيز ارتباطي بين زندگي ناسالم و زندگي سالم يك انسان هستند. آنها عضلات را نرم و آماده مي سازند و كمك مي كنند كه انسان از حالت استراحت بدني، جسم و روان را به تحركات انرژي گير وادارد، بدون اينكه فشاري ناراحت كننده بوجود ايد. بسيار عالي و مهم است اگر كسي به ورزش هايي مانند دو، دوچرخه سواري، تنيس، پياده روي، شنا و امثالهم مبادرت مي ورزد، زيرا اينگونه ورزش ها در يك برنامه معين كه موجب حركات هوازي ( Aerobic) مي شوند، تضمين كننده سلامت بدن هستند (بديهي است كه افرادي كه مريض هستند يا ناراحتي و نارسايي هايي دارند، بايد اين ورزش ها با مشورت پزشك معالج صورت بگيرند).

اجراي تمرين هاي كششي، پيش و پس از ورزش هاي هوازي انسان را متحرك و بدن را از صدمات ورزشي مصون نگه مي دارند( مانند درهايي كه در اثر كش آمدن عضلات پديد مي آيند، صدمه پاشنه آشيل، درد هاي شانه ها و آرنج و كشش عضلات دست بويژه در تنيس و امثال آنها). نمونه اي را براي روشن شدن مطلب خدمت شما عرض كنم. هر آينه كسي ورزش دو را براي حفظ سلامت خويش انتخاب نموده است، بايستي سه الي چهار روز در هفته نخست حدود 10 دقيقه نرمش هاي كششي را انجام دهد و سپس دو را آغاز كند. بهترين و بهينه ترين شرايط را كسي دارد كه پس از اين ده دقيقه، 8/2 كيلومتر ( يعني 7 دور ميدان فوتبال كه محيط آن 400 متر باشد) را در مدت 12 الي 15 دقيقه بدود. پس از ورزش دو بايستي حدود 3 الي 5 دقيقه راه برود و يكباره نايستند، آنگاه حدود 20 دقيقه نرمش هاي كشي را مجدداً در فرم هاي تكميلي و در صورت امكان با كشش بيشتر انجام دهد. دقت بفرمائيد كه كشش اول بدن را براي ورزش و پيش گيري از آسيب هاي عضلاني و استخواني و مفصلي در حين ورزش آماده مي سازد، ورزش پس از آن موجب تقويت جسم و روح و روان شما مي گردد و كشش ثانويه باعث مي شود كه بدن در روز بعد حالت كوفتگي و خستگي نداشته باشد، زيرا تنش زدايي عضلات صورت مي گيرد و آنها عادت مي كنند كه در شرايط لازم مقاومت كافي را نشان بدهند. انجام تمرين هاي كششي آسان است. ليكن اجراي اشتباه آنها بجاي فايده، زيان آور خواهد بود.

تمرين هاي كششي بايد بدون احساس درد انجام شوند و نيازي به اين امر نيست كه شما توان خود را با اين تمرين ها روزانه بالا ببريد. به اينگونه تمرين ها نبايد به عنوان مسابقه و رقابت نگاه كنيد. اينها حركاتي هستند كه به ساختار عضلاني فرد مربوط مي شوند ودر نتيجه شدت كشش در افراد متفاوت مي باشد.

تمرين ها را بايد در پيوند با بدن خودتان بنگريد و توجه فرمائيد كه هم انجام روزانه آنها و هم اجران آنها در حالتي متمركز و آرام و با آرامش بسيار مدنظر باشند. هدف همانطور كه گفته شد اين است كه تنش هاي عضلاني را كاهش دهيم، تا بدن آزادي حركت بهتري را بدست آورد.

توجهي كوتاه به گربه سانان اين پديده را به راحتي بما ميآموزد. گربه چه زيبا عضلات خود را كش مي آورد و آنها را براي مدتي نگه مي دارد، بدون اينكه زمان خاصي را براي اينكار انتخاب كرده باشد و با چه آرامشي اينكار را انجام مي دهد.

كشش يا تنش پيوندي ندارد. كشش در حالت صلح آميز بدن انجام مي شود، كشش تنش زدا مي باشد. قدرت كشش با عضلات شخص در ارتباط مستقيم است. كشش به انسان اين آزادي را مي بخشد كه در حالت انجام آنها خودش باشد و از اين خودش بودن لذت ببرد.

1-2) كشش در چه اوقات؟

شما تمرين هاي كششي را در هر زمان و هر جا كه مايل باشيد مي توانيد انجام دهيد. بهترين زمان ها براي اجراي آنها به ترتيب اولويت عبارتند از:

-صبح ها پيش از صرف صبحانه، توصيه مي شود كه به مجرد بيدار شدن تمرين ها انجام شوند.

- پس از نشستن و يا ايستادن هاي طولاني و مشاهده برنامه هاي تلويزيوني.

- درزماني كه احساس خشكي عضلات و استخوان ها را داريد ( در اصطلاح از كرخ بودن، خشك بودن، صحبت مي كنند).

- پس از كار زياد براي آرامش بخشيدن به عضلات و اعصاب.

- پيش و پس از حمام كردن، بويژه افرادي كه از وان استفاه مي كنند.

2-2) چرا تمرين هاي كششي؟

زيرا تمرين هاي كششي در نهايت تنش هاي فكري را از بين مي برند و انسان را براي انديشيدن بهتر و عميق تر در تعهدات و كارهاي روزانه آماده مي سازند. به اين سبب اكيداً توصيه مي شود كه تمرين هاي كششي را بخشي از برنامه روزانه خود بدانيد و به آنها به عنوان عملي در اوقات فراغت نگاه نكنيد. مجدداً يادآور مي شويم كه تمرين هاي كششي لازم، ليكن براي دست يابي به شرايط بهينه سلامت كافي نيستند. انسان بايد ورزشي را در كنار تمرين انتخاب كند. بويژه براي افرادي كه سن آنان از 30 سال گذشته است. اين امر اجتناب ناپذير است.

شما بايد شمار ضربان قلب خويش را در حين ورزش بالا ببريد تا ميزان مصرف اكسيژن بدن افزايش يابد. جدول زير براي افرادي كه نارسايي هاي جسمي و رواني ندارند و به مرضي مبتلا نيستند توصيه مي شود، كه در هفته حداقل سه و حداكثر پنج روز انجام شوند:

لطفاً نگاهي به جمع دقايق بالا بيفكنيد! شما حداكثر پس از احراز شرايط بهينه، 45 دقيقه وقت نياز داريد، هر آينه ورزش دو را انتخاب كنيد. حال از خويش بپرسيد كه آيا قادر نيستيد در هفته سه بار اين 45 دقيقه را در برنامه روزانه خود بگذاريد تا جسم و روحي سالم داشته باشيد، از اين مطلب به آن مطلب نرويد، وقت گرانبهاي خويش را در آزمايشگاه تلف نكنيد و دايم در تشويش، نگراني و شرايط عصبي بسر نبريد؟

بهر تقدير تمرين هاي كششي خود به تنهايي نيز عامل موثري در حفظ سلامت و بالا بردن توان جسمي و روحي و آدمي هستند. شما با انجام كشش هاي مرتب و روزانه اثرات زير را قطعاً در مي يابيد:

- خستگي هاي عضلاني كاهش مي يابند و بدن تنش كمتري را احساس مي كند.

- هم آهنگي عضلات با يكديگر افزايش مي يابد، بنحوي كه هر عضله حركتي راحت تر و آرامتر پيدا مي كند.

منابع:

* گروه ورزشي .(1382) . اهميت ورزش دراصلاح جوامع و رفع محروميت هاي اجتماعي .روزنامه اعتماد . بيست و نهم مهر ماه

*آفرینش، اکبر. بررسی قابلیت های جسمانی داوطلبان ورود به دانشکده تربیت بدنی. پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه تربیت معلم، 1370.

*صادقی بروجردی، سعید. توصیف آمادگی جسمانی دانشجویان دانشگاه کردستان و تهیه نورم های استاندارد در مقایسه نورم های حاصله با چند نورم منتخب. پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه تربیت معلم، 1375.

*کماسی، پرویز، حسینی، زهرا. آمادگی جسمانی عمومی. انتشارات کمیته ملی جمهوری اسلامی ایران. تهران، 1376.

*نورالخولي ، امين . (1380) . ورزش و جامعه . ترجمه حميدرضا شيحي .

*مارتین،راینر(1372).روانشناسی ورزشی.ترجمه فرهاد هژیر،انتشارات جهاد دانشگاهی،چاپ اول.

تعداد صفحات:62

متن کامل را می توانید دانلود نمائید چون فقط تکه هایی از متن در این صفحه درج شده (به طور نمونه) و ممکن است به دلیل انتقال به صفحه وب بعضی کلمات و جداول و اشکال پراکنده شده یا در صفحه قرار نگرفته باشد که در فایل دانلودی متن کامل و بدون پراکندگی با فرمت وردwordکه قابل ویرایش و کپی کردن می باشند موجود است.