دانلود مقاله تربیت بدنی والیبال

مقدمه

ورزش واليبال را ويليام مورگان كه گرداننده تفريحات هوليوكا در ماساچوست بود، اين باري را در سال 1895 ابداع كرد. در طول دو جنگ جهاني، نيروهاي مسلح آمريكايي واليبال را در اطراف جهان گسترش دادند و به سرعت اين ورزش در اروپا و آسيا هم رواج يافت. به تدريج بازي كه در گذشته تنها يك تفريح به شمار مي‌رفت، به عنوان يك رقابت ورزشي كامل در سطح جهان گسترش يافت.

مهمترين شاخصه واليبال سازگاري و انعطاف پذيري آن است اين ورزش مي‌تواند در همه سنين در سالنهاي ورزشي، پاركها، زمين‌هاي بازي و ساحل انجام شود. انواع اين بازي براي دو، سه و چهار بازيكن و براي بازيكنان كم سن و سالتر و نيز واليبال نشسته براي بازيكنان ناتوان و معلول طراحي شده است.

گروههاي نجات (آتش نشاني) واليبال را به عنوان بارزي اصلي خود كه مي‌توانند آن را در حياط هاي ايستگاه ها به عنوان قسمتي از برنامه تمرينات بدني اجرا كنند، برگزيده‌اند. در اروپا هر ساله يك سري بازيهاي قهرماني با كيفيت بالا براي گروههاي نجات و نيروهاي نظامي و پليس برگزار مي‌گردد.

اقسام واليبال:

1- ميني واليبال

ميني واليبال نوعي خاصي از اين ورزش است كه براي دستان كوچك بازيكنان كم سن و سالتر در نظر گرفته شده است كه نياز به تور كوتاهتر دارد. اگر چه در مرحله اوليه، اين ورزش براي سنين نه تا سيزده سال است اما دليلي وجود ندارد كه گروههاي سني ديگر نتوانند اين روزش را ياد بگيرند. بلندي تور براي اين گروه سني 10/2 متر و هنوز به آنها اجازه اسپك يا آبشار و سرويس با تكنيك‌هاي صحيح را نمي‌دهند. ابعاد زمين بازي در اندازه‌هاي 6*6 متر است. در اين زمين كوچك تنها 3 يا 4 بازيكن در هر طرف بازي مي‌كنند توپ بازي كوچك‌تر و با قطر 62 cm به جاي توپ اصلي با قطر 65 تا 67 cm مي‌باشد.

2- واليبال ساحلي

واليبال ساحلي يك ورزش المپيكي كامل است و سالانه تورهاي ورزشي بزرگي وجود دارد كه نه تنها در سواحل بلكه در زمين هاي ويژه پيش بيني شده در شهرهاي مهم دور از دريا نيز با جايزه نقدي چند ميليون دلاري برگزار مي‌گردد.

اگر چه در بازي واليبال در هر سمت شش نفر بازي مي كنند، واليبال ساحلي معمولاً با دو بازيكن در هر طرف زمين بازي مي‌شود. تيمهاي مختلط معمولاً به صورت چهار نفره با قوانين خاصي بازي مي كنند كه منجر به رقابت مشابه بيشتري بين زنان و مردان در هر سمت زمين مي‌گردد. زمين بازي براي واليبال ساحلي از زمين معمولي كوچكتر و 16 متر طول و 8 متر عرض دارد.

3- واليبال نشسته

واليبال نشسته براي آن دسته از افرادي كه مشكلات حركتي دارند گذاشته شده و در پارا المپيك به اجرا در ميايد. روشن است كه تور بازي كوتاه‌تر و زمين‌بازي كوچكتر است. بازيكن ها از دستان خود براي حركت بدن به طور سريع بر روي زمين استفاده مي‌كنند به طوري كه كمتر توپي بدون تماس با آنها به زمين مي خورد.

قوانين

بيست و هشت قانون هست كه تعيين كننده چگونگي بازي واليبال ميباشد، اين امر به وجود آورندة بازي واليبال و ارتباط دهندة‌ يك تيم با تيم ديگر در مسابقه بوده و به آساني قابل فهم است.

زمين بازي

زمين اين بازي 18 متر طول و 9 متر عرض دارد . تور تقسيم كننده زمين بازي به دو قسمت 9 متري است كه خودش حدود يك متر عرض داشته چگونگي بلنداي آن به سن و جنس بازيكنان مربوط است. بلندي تور براي زنان 24/2 متر و براي مردان به 43/2 متر مي‌رسد.

در سطوح سني پايينتر، بلنداي تور قابل تغيير است. فدراسيون بين‌المللي واليبال (fiva) بلندي تور را براي پسران و دختران 9 تا 12 سال 15/2 تعيين كرده كه اين بلندي براي پسران بالاي 12 سال به 30/2 cm مي‌رسد. دختران 13 ساله منطبق با بلندي استاندارد تور براي زنان از بلنداي تور 24/2 متر استفاده مي‌كنند.

در طول بازي، تمام محدودة‌خطوط به عنوان زمين بازي و هر توپي كه بر روي خط بخورد به عنوان «داخل» در نظر گرفته شده است. در هر زمين (هر طرف زمين) يك خط حمله هست كه از تور 3 متر فاصله دارد. در منطقه حمله، دستورالعمل‌هايي براي چگونگي بازي بازيكنان منطقه عقب زمين وجود دارد. منطقه سرويس خاصي در انتهاي زمين مجزا نشده و زنندگان سرويس ممكن است در هر جاي منطقه 9 متري بين دو خط كناري قرار گيرند. اگر بازيكن در طول منطقه سرويس قبل يا هنگام اصابت توپ با دست با محدودة انتهاي زمين تماس داشته باشد، سرويس خطا محسوب مي شود.

داوران

دو نفر در واليبال داريم كه به عنوان داور اول و دوم شناخته شده و در جريان بازي داراي قدرت و عملكرد مختلفي هستند. داور اول در جريان مجموع بازي است و روي چهار پايه اي خارج از زمين و در خط تور قرار گرفته است، بنابراين قادر است كل منطقه بالايي تور و هر دو نيمه زمين را ببيند.

اين داور تصميم مي گيرد كه آيا با توپ به طور صحيح بازي شده يا نه و چه وقت امتياز تعلق مي گيرد. به علاوه ، اين داور مسئول تماس بازيكنان بالاي تور و عملكرد فردي ايشان است. در سوي ديگر زمين مقابل داور ، داور دوم قرار دارد. اين داور تعويض ها، تايم اوت ها ، گردش دوره اي بازيكنان دريافت كننده سرويس در زمين و خطاهاي زير تور را كنترل و تابلوي امتيازات و حركات داور اول را در نظر دارد.

منشي، مسئول ثبت امتيازات و ترتيب زنندگان سرويس دو تيم و ثبت ارنج و اسامي بازيكنان و داوران و ثبت تعويض ها و تايم اوت ها مي باشد.

هر دو تيم يك نيمكت ذخيره در سمت مشابه و كنار داور دوم دارند. تابلوي امتيازات بين دو تيم قرار گرفته است. تنها مربيان و بازيكناني كه پيراهن تيم را به تن دارند مي توانند روي نيمكت بنشينند. مربي تيم مي تواند بازيكنان را از كنار زمين راهنمايي كند البته در صورتي كه بدون دخالت در جريان بازي در محدوده خط حمله و خط انتهاي زمين باقي بماند. بازيكناني كه منتظر رفتن به زمين هستند مي بايست روي نيمكت نشسته يا در منطقه ويژه اي در انتهاي زمين منتظر باشند.

براي كمك به داوران و تعيين اينكه آيا توپ داخل يا خارج زمين خورده است دو يا چهار داور خط نگه دار داريم. داور دوم خط نگه دارها را به عنوان مسئول يك يا دو خط اختصاص داده و هر دوي آنها هنگامي كه توپ داخل يا خارج زمين مي خورد علامت مي دهند. در كناره هاي تور عمود بر خطوط طولي زمين نوار سفيد رنگي به پهناي 5cm و طول 1 متر قرار دارد كه آنتن‌هايي نيز در انتهاي نوارها بايد نصب شود. مقصود از اين كار آن است كه توپهايي را كه خارج از محدودة خطوط از تور عبور مي كنند تشخيص داده شوند و در طول بازي اين توپ ها با تور و بازيكنان تماسي نداشته باشند.

بازيكنان

هر تيم اجازه دارد دوازده بازيكن داشته باشد اما تنها 6 بازيكن از آنها مي توانند در يك زمان در زمين باشند.

بازيكنان ديگر به عنوان ذخيره عمل مي كنند. شش بازيكن زمين بايد به صورتي كه در شكل 5 نشان داده شده در زمين قرار گيرند. اين بازيكنان با شماره هايي مشخص شده و در چرخه اي خلاف جهت عقربه هاي ساعت از سمت راست عقب زمين گردش مي‌كنند.

بازيكنان منطقه 2 و 3 و 4 به عنوان بازيكنان جلويي و بازيكنان 1 و 6 و 5 بازيكنان عقبي هستند.

در طول بازي هر بازيكن در شش منطقه زمين بازي خواهد كرد ( به جز ليبرو) وقتي يك طرف سرويس مي زند و در رفت و برگشت توپ برنده مي شود، يك امتياز مي‌گيرد. اگر در رفت و برگشت توپ را از دست بدهد، طرف مقابل آنها يك امتياز مي‌گيرد و حق سرويس زدن به طرف مقابل آنها داده مي شود. طرفي كه سرويس جديد را مي زند يك حركت گردش دوره‌اي انجام مي دهد پس بازيكن موقعيت دوم حالا از موقعيت شماره يك سرويس را مي‌زند. تمام بازيكنان ديگر هم در موقعيت بعدي خود در گردش بازي خواهند كرد. منظور اصلي اين قانون اين بوده كه بازيكنان تنها از بازي در منطقه دفاع يا حمله پرهيز كنند. در طول سالها اين ويژگيها بسط يافته‌اند اما قوانين گردش تغييرات عظيمي را به بازي واليبال اضافه مي‌كنند.

تنها شش بازيكن اجازه دارند در يك زمان در زمين بازي كنند. در طول يك ست بازيكنان مي توانند در زمين تعويض شوند.

بازيكني كه به عنوان ليبرو در زمين است تنها در قسمت عقب بازي مي كند كه در واقع موقعيت 1،6، و يا 5 است . اين بازيكن قادر به سرويس، دفاع ، تلاش براي دفاع يا ضربه اي به عنوان حمله در صورتي كه توپ بالاتر از سطح تور است نمي باشد. قانون ليبرو در سطح ابتدايي خود به عنوان يك مدافع ويژه عقب زمين استفاده مي شود.

براي كمك به داور در تشخيص ليبروها از ساير بازيكنان آنها پيراهني با رنگ متفاوت مي پوشند. علي رغم ديگر بازيكنان ليبرو اين امكان را دارد كه قبل از شروع رفت و برگشت توپ و بدون اجازه داور دوم به زمين آمده و جاي بازيكن ديگري را بگيرد. در ضمن مي تواند قبل از پايان رفت و برگشت توپ از زمين خارج شود اما اگر تيمش در حال گردش دوره اي است او به قسمت جلوي زمين حركت كرده، از زمين خارج و با بازيكن اصلي در آن موقعيت تعويض مي شود.

هر بازيكن زمين مي بايست در يك ست يكبار با بازيكني از روي نيمكت تيم تعويض شود. وقتي بازيكني در زمين تعويض شد در آن ست تنها مي تواند به جاي جايگزين خود برگردد.

تعداد صفحات:42

متن کامل را می توانید دانلود نمائید چون فقط تکه هایی از متن در این صفحه درج شده (به طور نمونه) و ممکن است به دلیل انتقال به صفحه وب بعضی کلمات و جداول و اشکال پراکنده شده یا در صفحه قرار نگرفته باشد که در فایل دانلودی متن کامل و بدون پراکندگی با فرمت وردwordکه قابل ویرایش و کپی کردن می باشند موجود است.